“મરણ પાછળ જે વ્યક્તિ સ્મરણ મૂકી જાય તેનુ નામ જીવન”

અમારા પિતાજી રમેશચન્દ્ર નંદલાલ મહેતા, મથુરીબેન તથા નંદલાલ વ્રજલાલ મહેતા ના પ્રેમાળ પુત્રે ધ્રાંગધ્રા મુકામે જન્મ ધારણ કર્યો તારીખ ૧૧ માર્ચ ૧૯૩૬. તેઓ એક્દમ મળતાવળા અને માયાળુ તથા બહોળો મિત્રવર્ગ ધરાવનાર હતા. 

વટવૃક્ષ સમાન દાદાજીએ સ્થાપેલ ઉદ્યોગ અને વ્યાપાર સંભાળવા ઉપરાંત તેમણે આગવા વ્યવસાયના સોપાન પણ જીવનકાળ દરમિયાન સર કરેલા. 

તારીખ ૨૭ ફ઼ેબ્રુઆરી ૧૯૬૦, ના રોજ શશિકલા મમ્મી સાથે લગ્ન કરીને ચાર પુત્રીઓના પિતા બન્યા. અમારા પિતાશ્રી અમારા વ્હાલા ભાઇ તરીકે અમારા હ્રદયમા કાયમી સ્થાન ધરાવે છે. 

તેમની કુટુંબભાવના ખુબજ ઉચ્ચ હતી. માતપિતાનો ખુબજ આદર કરતા તેમજ કુટુંબની દરેક વ્યક્તિને પ્રેમ કરતા, ખુબજ પ્રેમાળ , લાગણીશીલ અને ઉદાર અમારા ભાઇ સત્યપ્રેમી હતા. 

સનાતન હાઇસ્કૂલ, ભાવનગરમાં મેટ્ર્રીક સુધી અભ્યાસ કરનાર અમારા ભાઇ વાંચનના ગજબ શોખીન હતા. ધાર્મિક અને આધ્યાત્મીક પુસ્તકોની સુંદર લાઇબ્રેરી તેમણે ઘરમાંજ વસાવેલી. તેઓ સંગીતપ્રેમી અને લલિતકલાનાં પણ શોખીન હતા. તેમની પાસે સુંદર ચિત્રોનું વિશાળ કલેક્શન હ્તું. સવારનાં છ વાગ્યે રેડિયો પર ભજન તથા પ્રભાતીયા તેઓ અચુક સાંભળતા. 

દયાળુ અને નિડર એવા અમારા ભાઇ કોઇપણ ઝગડતું હોય તો શાંતિ સ્થાપવા પહોંચી જતા. નાના મોટા બધાજ વ્યક્તિ સાથે સંવાદ સ્થાપતા અને જેને મદદની જરૂર હોય તેને મદદ કરતા. જમણા હાથે દાન કરે તો ડાબા હાથને પણ ખબર ન પડે તેવા અમારા ભાઇ હતા. તેમના સ્વર્ગવાસ પછી ઘણા એવા લોકો મળતા અને કહેતા કે રમુભાઇએ અમને આવી આવી મદદ કરી હતી. 

અમારા બધાજ મોજશોખ તેમણે પૂરા કર્યા હતા. કોઇ દિવસ તેઓ ગુસ્સે થતા નહી, અમને અને અમારા બળકોને ખુબજ પ્રેમથી રાખતા અને ખુબ લાડ લડાવતા. સૌને જમાડીને પછીજ તેઓ જમતા. બહારથી કડક પરંતુ અંદરથી માખણ જેવા કોમળ હતા. તેઓ સાચા અર્થમાં “મૃદુલાની કુસુમાદપી, કઠોરાણી વૃજાદપી” હતા. અતિથી દેવો ભવઃ મા માનતા અમારા ભાઇ. જમવાનાં તથા જમાડવાનાં અત્યંત શોખિન હતા.

બાળકો પર ખુબજ પ્રેમ વર્ષાવતા અમારા ભાઇને અમે સૌ અત્યંત પ્રિય હતા. અંત સુધી તેમણે અમારી ચિંતા કરેલી અને ક્યારેય તેઓએ તેઓનું દુઃખ દેખાવા દિધુ ના હતુ. હંમેશા હસતા અને હસાવતા રહેતા અમારા ભાઇ બીજાની મદદ માટે હંમેશા તત્પર રહેતા અને અમને પણ હંમેશા બીજાને મદદ કરવાનું અને ઉપયોગી થવાનું શિખવતા.

ભાવનગરમાં ગોવર્ધનનાથજીની હવેલી બનાવવાનો ખ્યાલ તેમના મનમા સૌથી પહેલા આવેલો. હવેલીના પાયાથી તેઓ તેમાં સેવા આપતા. હવેલી ઉભી કરવામાં તેઓનો ઘણો ફાળો હતો. તેઓ ગોવર્ધનનાથજી હવેલી ના ટ્રસ્ટી હતાં. અત્યંત ધર્મપ્રેમી એવા અમારા ભાઇનું જીવન સીધુ સાદુ અને સરળ હતું અને મોટાઇતો બિલકુલ ના હતી. 

સ્મૃતિ વિસ્મૃતિ ની હોય પરંતુ જેને આજીવન વિસરી ના શકાય તેવા અમારા વ્હાલા ભાઇ ને આદર સાથે પ્રણામ. ઇશ્વરને એજ પ્રર્થનાકે દરેક જન્મમાં અમારા વ્હાલા ભાઇ અમારા પિતાજી બને.